Pat stuurde zojuist een berichtje. Ze is weer terug in Californië, waar de zon lekker schijnt en ze geen last heeft van winterse taferelen. Dat was enkele weken geleden wel anders, toen ze bijna een week lang iedere dag door de kou en sneeuw moest ploeteren om op onze werkkamer onderzoek te kunnen doen.
Dat was voor de tweede keer: de eerste keer was in augustus vorig jaar. De afgelopen keer had ze ook een architectuurstudent meegenomen die de resultaten van haar eerste bezoek kwam controleren.
Regelmatig bezoeken gerenommeerde onderzoekers, van universiteiten of privépersonen, dit museum om collectiestukken te bestuderen. Pat Seed bestudeerde wel een heel bijzonder stuk: de Mercator atlas uit 1569. Hiervan zijn er slechts drie in de hele wereld bewaard gebleven. Eén zwart-wit exemplaar in Basel, een incomplete in Londen en een gekleurde in ons museum. Er was er nog een vierde, maar deze lag tijdens de Tweede Wereldoorlog in Dresden en is door het oorlogsgeweld verloren gegaan.
De Mercatoratlas is de eerste atlas waarop de wereld - zoals die toen bekend was - op de door hem beroemd geworden projectiemethode, staat afgebeeld. Een projectiemethode voor land en zeekaarten die tot op de dag van vandaag gebruikt wordt.
Pat, historicus en gewapend met een enorme schuifmaat (hoe heeft ze die ooit door de douane op Schiphol gekregen?) en veel kennis en een flinke dosis humor, heeft bekeken hoe de verschillende onderdelen van de atlas door Mercator zijn uitgewerkt en hoe deze passen in het geheel van het dunne boekwerk. Ondanks de vele gesprekken met haar, is mij de precieze vraagstelling niet duidelijk geworden. Maar goed, als een van de weinige onderzoekers is ze terug gegaan naar de bron, waardoor ze de wetenschappelijke ruis die in de loop der decennia was ontstaan over de atlas heeft omzeilt en mogelijk haarscherpe analyses weet te maken en nauwkeurige conclusies weet te trekken. Wat de conclusie van haar onderzoek is, ook dat zou ik niet weten. Ik wacht daarom met belangstelling en plezier het artikel af over het mysterie van 'onze' beroemde Mercatoratlas. Het zal een dezer maanden wel ergens in een cartografische tijdschrift verschijnen. Of op haar website: neem maar alvast een kijkje op http://www.hnet.uci.edu/history/faculty/seed/
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten